Elinizde Ensar abi ile alakalı hatıra ve resim türündeki bilgileri diğer dostlarıyla paylaşmak isterseniz.
ensaravsar2009@gmail.com adresine mail yollayabilirsiniz.
Hayırlı Günler
Editör
Elinizde Ensar abi ile alakalı hatıra ve resim türündeki bilgileri diğer dostlarıyla paylaşmak isterseniz.
ensaravsar2009@gmail.com adresine mail yollayabilirsiniz.
Hayırlı Günler
Editör
Nerden başlasam bilmemki, ona arkadaş mı yoksa kardeş mi desem. can mı canan mı desem. ben mi benden mi desem. ne diyeceğimi nasıl diyeceğimi inanın bende bilmiyorum. evet ensarın bir çok gönüldeşi vardı. belki üniversitenden belki iş haytından. ama bizimkisi öylemi idi. orta birinci sınıftan başlayan bir arkadaşlık. lise sona kadar aynı sırayı paylaşma. aynı kaptan çorba içme aynı çorabı giyme.
Yoklukla geçen bir sürü gün. fakat umuttan ve ümitten hiçbir şey kaybetmeme. patates kızartmasının bu kadar tatlı olduğunu daha orta birde öğrenmiştik. ensar anneyi ve babayı doyamadan kaybetmişti. Evlerine gittiğimizde yemeğide çayıda kendimiz hazırlardık, yatağı birlikte sererdik.
Aynı yolun yolcusu olmuştuk. boyda, kiloda, duyguda birdik o benden birazcık beyazdı. kaderimiz bizi bir sürü birliktelikte bir eylemişti. o kadar hatıra var ki ne buraya yazabilirim nede siz okumaya zaman bulabilirsiniz. yıl 89 ardahana Samsunlu hoca gelmişti. bizde liseyi o yıl bitirmiştik. büyük bir şehre dersaneye gitmeyi düşünüyorduk. biz istanbul fem, yurt müdürümüz Metin abi erzurum değerli hocam ise bizim için samsunu düşünmüş.
Ve biz bir sonbaharbahar günü ailelerimizden habersiz şehri terkettik. İlk kez büyük bir şehre gidiyorduk. durumumuzu en iyi KÖYDEN İNDİK ŞEHRE FİLİMİ ANLATIR. Samsun garına indik SAKARYA DERSANESİNİ VE Mehmet UYSAL Hocayı görecektik. Şehire gelince o insan kalabalığını görünce birbirimizi kaybetmemek için birbirimizin elini tuttuk. Dersanenin altına gelmişiiz halen dersaneyi arıyoruz ve dersaneyi bulduk, mehmet hocamıda bulduk hepsinden önemlisi hak yoluda bulduk. allah ayırmasın. ve derken ensar iktisatçı ben ise pdr ci oldum. O yolunu kayseride ben samsunda devam ettirdik. İnşallah daha sonra diğer hatıralarımı gönderirim.
Tamer Sural
“Sevgide güneş gibi ol, dostluk ve kardeşlikte akarsu gibi ol, hataları örtmede gece gibi ol, tevazuda toprak gibi ol, öfkede ölü gibi ol, her ne olursan ol, ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol.” der Mevlana. Bir insan için bu sözlerle anımsanmak en güzel yad olsa gerek. Bir insanın bu sözlere yakışması en güzel nimet olsa gerek.
Çok fazla birlikteliğimiz olmadı ama görüştüğümüz zamanların özlemini ve kıymetini şimdiden gönlümüzde hissetmekteyiz.. Ensar amcamızdı o bizim. Dost, sevecen, güler yüzlü amcamız. Nasihatleriyle gönlümüzü hoş eder, doğallığı, güler yüzlülüğü ile kalbimizi okşardı.
Yaşam hikayesiyle azmetmeyi, çalışmayı ve sabretmeyi anlatan yegane örnekti bizim için. Dostluğu, akrabaya bağlılığı, iyiliksever oluşu hep örnek olarak anlatılırdı. Varlığıyla kabına sığmayan Ensar amcamız gidişiyle de Allahü teâlâya tevekkül etmeyi, Ona güvenmeyi bir kez daha hatırlattı bizlere. Mekanın cennet olsun.
Sıddık AVŞAR (yeğeni)
Ah be Ensar ım ,
Canım kardeşim benim.Seni kelimeler yetmez anlatmaya seni ancak tanıyan,oturup karşılıklı muhabbet eden olaylar karşısındaki tutumlarını gören anlar.Haa, biz mi seni ne kadar anladık;içindeki yiğidin emareleri zaten hep dışına taşıyordu be kardeşim.Bu son yolculuktaki cesaretin ve sabrın da bize bir kez daha gösterdi senin bir nasıl bir hizmet yiğidi olduğunu.Bir anadolu yiğidi kısa bir hayat sürdün ama çok hayatlara değer güzel şeyler yaptın.Sen güzel bir insan ,güzel bir dost ve güzel bir ağabey idin.Rabbim mekanını cennet eylesin benim güzel kardeşim.Seninle, ailen ve biz ne kadar gurur duysak azdır.Sen Üsdat gibi doğunun bağrından kopup Kayseri nin bereketli pınarından içerek dünyaya kucak açtın ve bir küheylan gibi koştun koştun…Önden giden atlılara karıştın be kardeşim.Bu sırada Ramazan Güner Hocamıza da bizlerin selamını söyle O nu da çok özledik.Elbet kavuşacağız bir gün o güne kadar bizleri de yolundan ayırmasın yüce mevlam.
Seni biz Allah için sevdik Canım kardeşim ve hep seveceğiz ömrümüzün sonuna kadar da seni hayır dualarıyla anacağız.
Artık Ardahan deyince aklıma Avşar Ailesi,Avşar Ailesi deyince de Kahraman ENSAR AVŞAR ı hatırlayacağız hep…
Bizden daha fazla içi yanan kanından kardeşlerine de taziyeler sunuyorum.Üzülmesinler,kardeşleri bir yiğit akıncıydı ben şahidim.Ruhun şad olsun kardeşim,mekanın cennet olsun inşallah…
Kardeşin Yusuf
Sevgili Ensar bey ensardın ama muhacir gibi yaşadın.
Allah mekanın cennet eylesin
İlhami Kafkasli
Eniştemizin kardeşi ensar abimizi tanımadan önce her zaman teyzemizin ve eniştemizin anlatımıyla biliyoduk.tanıştığımızda onların anlattığından daha içten ailemizden biri olarak gördük ve değerli ensar abimizin hastalığını duyduğumuzda çok üzüldük.Ancak bu rahatsızlıktan kurtulacağını ümit ederek dualarımızla daima yanındaydık ve bu süre boyunca gerek telefonla gerekse ziyaretlerimizde her zaman yanında olmaya calıştık .onu hasta yatağında gördüğümüzde sabrı,şükrü hasta bir insana göre karşılaşılmamış bir durumdu. Biz insanoğlu en küçük bir rahatsızlığımızda ,sıkıntımızda isyana yönelirken abimizin sabrı ve şükrü bizi çok etkiledi. Bilindiği üzere sabır, dinin makamlarından bir makam ve saliklerin menzillerinden bir konaktır. Rabbimiz manevi makam ve hayırları sabrın semeresi kılmış ve sabırlılar için hiç kimseye hazırlamadığı nimetleri hazırlamıştır.Dileğimiz ahirette bu nimetlerden abimizin en güzel şekilde yararlanmasıdır.Umarız bizlerde onun kadar iyiniyetli ,sabırlı ,insanlara değer veren ve şükretmesini hayatımızın her noktasında unutmayan insanlardan olmayı bize nasib eder. Hayatımızda tanıdığımız yeri doldurulamayacak insanlardansın seni unutmayacağız.
Mekanın cennet olsun …
Pınar ve Halime DERVİŞOĞLU
Ensar Avsar bizim cok sevimli kadirli dost boldu. biz Ensarni cok seviyoruz ve her zaman bizim kalbimda Ensar var!!!!! Taskent. Ozbekistan. Kaynak.
12 yaşında tanıdım Ensar Abiyi, Hoca diye hitap ederdik kendisine, buralarda öyle herekese hoca denilmez ancak ensar abi gibi şahsiyetlere ve çok bilgili kişilere denilir. Bana ilk ingilizce kelimeleri öğretirken kendisine hayranlıkla bakardım, sadece ingilizce değil sanırım 7 dil biliyordu, arkadaşlarıma ve öğretmenlerime ” benim 7 dil bilen akrabam var” der ve övünürdüm.
Duvarda, gazetede,dergide gördüğüm bütün yabancı kelimelerin ne anlama geldiğini hoca’ya sorardım, sabrına hayrandım bütün sorduklarıma cevap verirdi, Allah öyle bir sabır vermiştiki hiç bişeye kızmaz hiç bir sorumuzu cevapsız bırakmazdı. Hocayla 6-7 yıl kadar görüşememiştik Arhavi ye ziyarete gitmek nasip oldu, bizi gördüğünde gözlerinde ki sevinci tarif etmem mümkün değil, bize ikram ettiği vişneler sanki cennet bahçesinden toplanmış gibi temiz ve güzeldi. Onu son kez görmek tek tesellim olsa gerek. Allah rahmet eylesin…